Sinds een paar dagen weet ik dat ik niet ‘gewoon’ dik ben. Ik ben de afgelopen 16 jaar van een klein nijlpaardje tot terminaal afgevallen en alles daartussen geweest. Mede dankzij een goed verborgen eetstoornis, maar dat terzijde. Afvallen was voor mijn meer een overlevingsstrategie dan een beweegreden om gezond te willen zijn maar daar is dankzij intensieve therapie heel wat in veranderd. Enfin, wat drama jaren verder en ik zat de laatste tijd niet zo lekker in mijn vel. Mijn lijf zat me in de weg en ik wilde er voor het eerst in mijn leven om die reden iets aan doen. Ondanks een personal trainer en gezondere levensstijl bleek afvallen erg moeizaam te gaan. Zelfs na een succesvolle hypnosesessie om mijn voorliefde voor chocolade te beëindigen leek de teller vast te zitten. What the actual fuck? Ik at gezonder dan ik ooit had gedaan, geen geraffineerde suikers, geen pakjes, zelfs een biologische voedselbox met ingrediënten waarvan ik nooit voor mogelijk had gehouden ze ooit te koken en toch niets? Tot een clickbait op FB me te pakken had…

Many Woman Are Getting THIS On Their Chin, And It Could Be A Sign Of Something Serious

Ja, ik had dus sinds een tijdje onooglijke dikkere, zwarte haren op mijn kin. Vol afschuw trok ik een paar maanden geleden zo’n gruwel met een pincet uit. Waar de hell kwam die vandaan? Het was me al wel opgevallen dat ik ineens meer zichtbare ‘snorharen’ kreeg maar weet dat aan ouder worden. Ook moest ik mijn benen vaker scheren omdat ik meestal na een dag alweer een 5 o’clock shadow begon te krijgen. Nooit had ik verwacht dat zo’n prut-link op FB op mij zou slaan: vettige roos, puistjes, onregelmatige menstruatie, gewichtstoename rond de taille, baarmoederhalskanker, depressie? Hallo laatste 3 jaar van mijn leven! Huisarts gebeld voor een afspraak, maandag een doorverwijzing gynaecoloog, dinsdag een echo en binnen twee minuten bingo: ‘Dit zijn cystes, beide zijden, consistent met PCOS’. Het voelt bijna als een opluchting want er is eindelijk een verklaring voor al die vage dingetjes die ik al jaren heb. Belangrijker nog: ik weet wat ik er nu aan kan doen!

Het voelt als een enorme verschuiving want afvallen heeft een andere lading gekregen. Het gaat niet langer om aan een bepaald beeld willen voldoen, hopen dat dun zijn me gelukkig maakt. Een gezonder gewicht betekent nu letterlijk langer leven! Ik wil namelijk geen diabetes of kanker in de toekomst dus het is van levensbelang dat ik het anders ga doen. PCOS is een hormonale kwestie die door aanpassing van het voedselpatroon goed onder controle is te houden dus ik lees me momenteel het schompes aan informatie en hoe ik de veranderingen door kan voeren. Het is bijzonder, een diagnose die meer als cadeau voelt dan een veroordeling tot iets chronisch. Ik wil het al zo lang anders maar leek op een soort moment of teken te wachten en whoppa: In your face, bitch! Hoe duidelijker kan ik het krijgen? Dit hele jaar is er eentje van veranderingen en verschuivingen geweest, het past er geweldig bij. Mijn leven wordt alleen maar leuker en mooier en bovenal gezonder!!