Perfectionisten: het zijn niet alleen mensen met veel stress, het zijn ook uitmuntende burn-outkandidaten. De persoon die altijd alles wel regelt, die alle ballen hoog wil houden omdat het anders fout gaat, die het zelf wel doet en de lat telkens hoger legt. Perfectionisme kán handig zijn. Mocht je een hersenoperatie ondergaan dan is het toch wel fijn als er iemand op zit die op de details let. Maar in het dagelijks leven is perfectionisme zo vermoeiend!

Leuk man, zo’n feestje
Er zijn mensen die perfectionisme als pluspunt aanduiden als ze om hun sterke eigenschappen worden gevraagd. Maar eigenlijk is perfectionisme een obstakel dat normaal functioneren belemmert. Ze beleven weinig plezier aan de taken die ze foutloos willen uitvoeren want goed is niet goed genoeg. Dat feestje is dan wel tot in de puntjes geregeld en de gasten genieten, behalve de organisator want die is achter de schermen bezig met de ontvangst, de catering, de volgorde van de speeches, de muziek, de aanvoer van de bar, het gastenboek, de fotograaf én dat oom Frans niet te veel drinkt want dan gaat ie raar doen.

It’s the end of the world as we know it
Perfectionisme heeft overigens niets met organisatietalent te maken maar alles met controle. Een minder leuke omschrijving dan perfectionist is control-freak, en dat geeft dit fenomeen direct een andere lading. Control-freak klinkt niet aardig of overzichtelijk en georganiseerd maar gestressed, panisch en dwangmatig. En dat is ook precies wat het is. Zodra de controle wegvalt, stort de wereld van de perfectionist in en ‘loslaten’ is als vloeken in de kerk. Want stel je voor dat iemand het niet doet zoals jij, dan vergaat de wereld! Moet je nagaan hoeveel stress dat dagelijks veroorzaakt.

Het ‘L’-woord, báh!
Het is niet vreemd dat het merendeel van de mensen met overspanningsklachten juist die mensen zijn die altijd alles onder controle lijken te hebben. Perfectionisten gaan, ten koste van hun fysieke of geestelijke gezondheid, door tot het gaatje. Maar hoe kan je dat tij nou keren? Is er hoop voor de neurotische control-freak? Het antwoord is ja. Doormiddel van een aantal simpele vragen kan je het patroon voor jezelf inzichtelijk maken en oefenen om uiteindelijk dat vieze woord te omarmen: Loslaten.

  1. Wat is het ergste dat er kan gebeuren?
  2. Is dit ook waar? (feit v.s. fictie)
  3. Is het echt zo dramatisch als dat ik het maak?
  4. Is deze situatie over 5 jaar nog belangrijk?

Blijf deze oefening keer op keer herhalen als je de drang voelt om iets te regelen of vindt dat iets op een bepaalde manier ‘moet’. Schrijf de antwoorden uit tot je de vragen in je hoofd kunt stellen en leg je vervolgens bij het antwoord neer. Je zult zien dat de wereld niet vergaat, dat andere mensen ook best dingen kunnen regelen en dat goed ook goed genoeg kan zijn. Het leven is zoveel leuker zonder perfectionisme! Schoonheid en vrijheid zitten juist in imperfectie. Ontneem jezelf die vrijheid niet langer en geniet van het leven!