Schrijven is mijn leven. Ik vind het heerlijk om prachtige zinnen op papier te zetten, mensen te verblijden of te inspireren en zelfs levens te veranderen met de coherente mix van leestekens die via mijn brein uit mijn vingers vloeien. Maar dan moet ik wel starten.  Aan de muur achter mijn schrijfplek hangt een A4tje met de planning van onderwerpen waar ik artikelen over schrijf. Als je denkt dat alles op deze site gezellig spontaan ontstaat: vergeet het maar! Er zijn complete strategieën over onderwerpen en interesses van onze lezers. Ik zucht en staar naar het vel. Ik zucht nog een keer en besluit mijn nagellak er maar even af te halen. Ondertussen pingt mijn e-mail en zie ik een bericht van mijn redactrice dat ik achterloop op mijn planning en of er nog wat komt. Aaarrghhh stress!

Ik wilde gister ook al schrijven maar het Blockspelletje op mijn telefoon was interessanter en ik lag op bed en werd een beetje moe en ineens was het kwart voor 5 dus toen had ik geen tijd meer en morgen weer een dag. Zo saboteer ik mezelf al een aantal dagen, ik ben een meester in uitstelgedrag. Het stomme is, als ik eenmaal bezig ben, dan ga ik als een raket! Zodra de grammatica-kraan open gaat voel ik een flow die me een enorme rust en voldoening geeft. Heerlijk in mijn bubbel typ ik weg, tegen mezelf brabbelend en hardop lezend tot het artikel compleet voelt en lekker weg leest. Voelt het uitstellen dan goed? Nee, want terwijl ik iets anders doe, blijf ik een onprettig gevoel houden omdat ik weet dat hetgeen wat ik uitstel na afloop nog steeds op me ligt te wachten. Uitstellen maakt dus niet gelukkig. Hoe kom je van werkontwijkende gedrag af?

Het hoeft niet allemaal in één keer.
Overzicht helpt enorm, dus breek je project in stukjes. ‘Succesvol Eigen Baas worden’ klinkt als een berg waarvan je niet weet hoe je die gaat verplaatsen. Terwijl ‘Schrijf eens op wat je wilt bereiken’, ‘Ga koffiedrinken met een Succesvolle Eigen Baas’, ‘Bezoek een starters dag van de KVK’ een stuk haalbaarder is.

Hang consequenties aan deadlines.
Mijn deadlines verschuiven behoorlijk en dat wordt mede mogelijk gemaakt doordat er geen consequentie aan de verschuiving zit. Zonder mijn redactrice op slechte ideeën te brengen, weet ik zeker dat een beloning- of boetesysteem wonderen voor mijn consistentie zou doen. Geef jezelf een beloning als je een stukje van je project kunt afvinken.

Werk elke dag een beetje aan je project
Als je dagelijks met je project bezig bent, ook al is het maar een uurtje, blijf je onbewust aan je project denken en is het eenvoudiger om het de volgende dag weer op te pakken. Zodra je project naar de achtergrond verdwijnt, zal ook de urgentie minder worden en verlies je de noodzaak om je project te realiseren. Houd je project dus levend door er aandacht aan te besteden.

De twee-minuten regel
Sommige dingen zijn echt zó gepiept. Sokken en onderbroeken in de wasmand gooien, rommel opruimen, verjaardagskaarten schrijven. Leer jezelf aan dat als iets minder dan twee minuten tijd in beslag neemt, je dit ook direct doet. Ook nieuwe gewoontes kan je in stappen van twee minuten aanleren. Moeite met schrijven? Geef jezelf twee minuten om een zin te schrijven. Oneindige clusterbom aan zooi in die ene kamer? Ruim twee minuten per dag op. Meer lezen? Twee minuten. De kans is groot dat je vanzelf langer dan twee minuten aan de slag gaat. Win!